Istniejące standardy europejskie i międzynarodowe w zakresie ochrony prawa dziecka do imienia i nazwiska pozostawiają państwu duży margines swobody.

Analizując powszechność wyznaczonych w dokumentach i orzecznictwie międzynarodowym elementów ochrony prawa dziecka do nazwiska stwierdzić należy, że zasadniczo, samo prawo do nazwiska jest niezależne od ustalenia pochodzenia dziecka. Jednak to, jakie nazwisko dziecko nosi, jest już ściśle powiązane z faktem ustalenia pochodzenia. We wszystkich państwach członkowskich Rady Europy nazwisko dziecka zależy od nazwiska, a w pewnym zakresie i woli jego rodziców. Nazwisko nadal pełni bowiem funkcję wskazującą na pochodzenie od określonych osób, przynależności do określonej rodziny. W coraz większym zakresie rodzice zyskują pewną swobodę ukształtowania nazwiska swych dzieci przez złożenie zgodnego oświadczenia w tej materii, przed wyznaczonym w danym państwie organem. Rozwiązania polskie zasadniczo mieszczą się w granicach ochrony wyznaczonych w modelu międzynarodowym.

Słowa kluczowe: imię i nazwisko, dziecko, prawo do nazwiska, prawo o aktach stanu cywilnego.